Communicatiekunde voor dummies

Het is knus onder de Peperbus

Thursday, 15 June 2006

Mijn huisgenoot kreeg deze week post van de gemeente Zwolle. Dat was zo’n vermakelijke brief, dat ik deze graag met u, LIZ-lezer, wil delen. Want wat wilde het geval? Mensen met auto’s (mijn huisgenoot heeft er ook een) hebben hier pasjes achter hun ruiten, om aan te tonen dat ze op deze plek mogen staan. Die pasjes zitten in een klem, maar die klem klemde niet. Althans: niet genoeg. Bij de gemeente kwam klacht na klacht.

Daar was nu een oplossing voor. ‘We hebben de leverancier gevraagd om met een oplossing te komen bladiebla.’ Wat volgt is een navelstaarderig betoog over een plastic hoesje, vier alinea’s over een onderzoek waar de resultaten nog niet van bekend zijn en nog wat andere parkeerprietpraat. Het sectiehoofd heeft het voor elkaar om twee kantjes (excl. bijlagen) te typen over hoesjes en onderzoeken-zonder-resultaat. Een wonderlijke prestatie.

Wonderlijker was de lijst met veelgestelde vragen over nieuw parkeerbeleid. Hoeveel veelgestelde nieuw-parkeerbeleid-vragen kun je krijgen bij de gemeente Zwolle? Vijf? Nee. Tien? Nee. Twintig? Nee. 44! Over acht kantjes. En hup, nog wat algemene parkeervoorwaarden erbij, een lijst straten met betaald parkeren in Dieze. En nog een parkeerkaarthoesjehandleiding. Jaja, dat nodigt uit tot lezen.

Informeren is nog niet communiceren. Behalve bij de gemeente, denkt de gemeente.